در خطر فوری، اطلاعات کوتاه و دقیق از هر توضیح طولانی مهم‌تر است. نشانی یا نشانهٔ محل، نوع رویداد و پاسخ به پرسش‌های اپراتور را آماده کنید. برای موضوع‌های معمولی، پرسش دربارهٔ تعرفه، مشکل سیم‌کارت یا گرفتن نوبتِ غیرفوری، شمارهٔ اضطراری را اشغال نکنید.
شماره‌های اصلی را فقط برای وضعیت درست نگه دارید
- 112: مسیر یکپارچهٔ خدمات اضطراری.
- 101: آتش‌نشانی و نجات.
- 102: پلیس.
- 103: آمبولانس.
- 104: خدمات اضطراری گاز.
این شماره‌ها را برای درخواست تاکسی، پرسش از اپراتور تلفن، خبرهای عادی یا راهنمایی عمومی استفاده نکنید. اگر وضعیت رخ داده، کوتاه و آرام بگویید چه شده، کجا هستید یا محل حادثه کجاست، و به پرسش‌های اپراتور پاسخ دهید؛ تا زمانی که اپراتور اجازه نداده تماس را قطع نکنید.
برای مراقبت درمانی، «اضطراری» و «برنامه‌ریزی‌شده» را جدا کنید
قواعد جاری دولت روسیه برای اتباع خارجی میان کمک در وضعیت‌های تهدیدکنندهٔ جان، آمبولانس و مراقبت غیراضطراری یا برنامه‌ریزی‌شده تفکیک می‌گذارد. پوشش، هزینه، محل ارائه و مدارکِ مراقبت غیراضطراری می‌تواند به وضعیت شخص، بیمه، قرارداد و مرکز درمانی وابسته باشد؛ آن را از تجربهٔ دیگران یا یک پست اینترنتی نتیجه نگیرید.
- برای وضعیت فوری، از مسیر اضطراری و دستور اپراتور استفاده کنید؛ این سایت جای تریاژ یا کمک‌های اولیه نیست.
- برای درمان عادی یا برنامه‌ریزی‌شده، پوشش و روش مراجعه را همان روز از بیمه‌گر، کارفرما/دانشگاه در صورت ارتباط، یا مرکز درمانی رسمی بررسی کنید.
- نام مرکز، نشانی، زمان، پوشش یا زبان پاسخ‌گویی را تضمین‌شده فرض نکنید؛ اطلاعات محلی ممکن است تغییر کند.
آمادگی کم‌خطر برای روزهای اول
نشانی محل اقامت و مقصدهای مهم، اطلاعات تماس رسمی و مدرک بیمه یا قرارداد مرتبط را به شکلی امن و آفلاین نگه دارید. پروندهٔ پزشکی، شماره بیمه، گذرنامه یا تصویر نسخه را در گروه عمومی یا برای فرد ناشناس ارسال نکنید.
منابع رسمی سلامت و اضطرار
این منابع برای مسیر اقدام‌اند، نه تشخیص پزشکی، تأیید پوشش بیمه یا تضمین نتیجه. شرایط واقعی را از نهاد مسئول همان خدمت بگیرید.